Τρίτη, 22 Ιανουαρίου 2013

Κένταυροι – Καγιάκ και Κράβαρα


Κένταυροι

Ο Μόρνος – ο αρχαίος Ύλαιθος – πηγάζει από την Γκιώνα και τα Βαρδούσια και εκβάλλει στον Κορινθιακό κόλπο.
Ο Εύηνος – ο επωνομαζόμενος Λυκόρμας και Φίδαρης – πηγάζει από τα Βαρδούσια και εκβάλλει στον Πατραϊκό Κόλπο. Απολαμβάνουμε την υπέροχη θέα των Βαρδουσίων από τα οποία αναβλύζουν οι πηγές που τροφοδοτούν τον Εύηνο. Μια από αυτές που πέφτει απόκρημνα σχηματίζει το φημισμένο ανεμιστό ή αχνιστό καταρράκτη. Οι κάτοικοι ενθουσιάζονται από τα πάμπολα αρπακτικά, γεράκια και αετούς, δείγμα υγείας του οικοσυστήματος. Δυο διαφορετικά ποτάμια με διαφορετική ιστορία που οι μοίρα τους έπαιξε ένα παιχνίδι κοινό.
Τα νερά του Αιτωλού Εύηνου άλλαξαν πορεία για να ενωθούν με τα νερά του Δωριέα Μόρνου. Άλλαξε ο ρους των ποταμών, άλλαξε και ο ρους της ιστορίας. Η μυθολογία, όμως, παραμένει η ίδια για να μας θυμίζει ότι ο Ίδας, γιος του Ποσειδώνα έκλεψε την πανέμορφη Μάρπησσα, την “Καλλίσφυρον Ευηνίνην” κατά τον Όμηρο, κόρη του βασιλιά Εύηνου, που από τη λύπη του έπεσε και πνίγηκε στον ποταμό Λυκόρμα, ο οποίος έκτοτε ονομάστηκε Εύηνος.
Στον Εύηνο, λοιπόν που τοποθετείται και η μυθολογική αναμέτρηση του Ηρακλή με τον Κένταυρο Νέσσο, ο ποταμός αυτός ευεργετούσε με τα νερά του τους κατοίκους των Κραβάρων. Σήμερα οι κάτοικοι επηρεάστηκαν αρνητικά από την εκτροπή του. Λόγω της εκτροπής του Εύηνου το μέλλον διαγράφεται αβέβαιο για όλους όσοι ζουν πάππου προς πάππου σ' αυτή την ορεινή περιοχή.
Η Κλεπά αποτελεί τη φυσική διάβαση από την Ευρυτανία στην Αιτωλία. Από αυτήν εισέβαλε το Φθινόπωρο του 1823 ο Μουσταή πασάς της Σκόνδρας με το Αλβανικό ασκέρι του. Η εμπροσθοφυλακή του Μουσταή πασά υπό τον θείο του Τσελαλεδίν Μπέη με 5.000 Τουρκαλβανούς, Γκέκηδες και Μιδρίτες (καθολικούς Αλβανούς) συγκρούστηκε με τον Μάρκο Μπότσαρη στο Κεφαλόβρυσο Καρπενησίου, όπου ο Μάρκος Μπότσαρης βρήκε ηρωικό θάνατο. Ακολούθησε η μάχη της Καλιακούδας με ήττα των Ελλήνων και το ασκέρι από την Σκόνδρα ακολουθώντας τον άνω ρου του Εύηνου πέρασε από τα Κραβαριτοχώρια, τη γέφυρα της Αρτοτίβας, το Βραχώρι (Αγρίνιο) και κατέληξε στο Αιτωλικό το οποίο πολιόρκησε, χωρίς επιτυχία. Όσα χωριά δεν τα έκαναν καπάκια, δηλ. προσκύνησαν προσωρινά, κατέφυγαν στην Αποκλείστρα της Κλεπάς. Πάνω της υψώνεται ο Κοκκινόβραχος της Κλεπάς. Πραγματικά απροσπέλαστο σημείο. Υπάρχουν σπηλιές και μισογκρεμισμένες πέτρινες μάντρες, που φιλοξένησαν τους κατοίκους και τα ζώα τους εκείνες τις δύσκολες στιγμές. Ο επισκέπτης σήμερα ενθουσιάζεται από τα πάμπολλα αρπακτικά, γεράκια και αετούς και ιδιαίτερα τους σπάνιους αετούς Μπονέλι, δείγμα υγείας του οικοσυστήματος.

Καγιάκ

Η κωπηλασία στον Εύηνο με τα καγιάκ που οργανώνουν Έλληνες και ξένοι φυσιολάτρες ακολουθώντας την φιδίσια διαδρομή του ποταμού αποτελεί μοναδική απόλαυση.

Κράβαρα

Τα Κράβαρα, λέξη Σλάβικη που σημαίνει πετρώδη τόπο κατάλληλο για βοσκή ορεινών “μικρόσωμων” αγελάδων. Σύμφωνα με τον Ανδρέα Καρκαβίτσα έριξε ο θεός όλες τις πέτρες όταν έπλαθε τον κόσμο. Η επικρατέστερη μάλιστα εκδοχή για την ονομασία της περιοχής είναι το “Κάρα βαράτε”, δηλαδή βαράτε (τους Τούρκους) στο κεφάλι, ιαχή των επαναστατημένων Ελλήνων στη διάρκεια των πολλών μαχών που έγιναν επί Τουρκοκρατίας στην Ορεινή Ναυπακτία.

ΠΗΓΗ: Περιοδικό ΄΄ΚΟΡΦΕΣ΄΄
Αρ.112/ ΜΑΡΤΙΟΣ-ΑΠΡΙΛΙΟΣ 1995