Ο Φώτιος Πυλαρινός του Χρήστου (γιός του Φωτοχρήστου) γεννήθηκε στις 2
-10-1922 στα Λιναράκια στον παλιό δρόμο Λιόλιου – Πλατάνου –Αϊ Βλάσση – γέφυρα Αρτοτίβας
που οδηγούσε στους κάμπους Μεσολογγίου και Αγρινίου. Το σπίτι του ήταν ισόγειο
και υπόγειο και μέχρι το 1932 ο παππούς του Φώτιος το ισόγειο το χρησιμοποιούσε
για χάνι. Όταν ο Μαντζίκας Κωνσταντίνος
έφτιαξε τη γέφυρα στο Βαλτσόρεμμα το έκλεισε γιατί δεν είχε δουλειά. Ασχολούνταν με την γεωργία και την
κτηνοτροφία και ασκούσε το επάγγελμα του
βαρελά. Το 1970 αναγκάστηκε να φύγει
γιατί γύρω – γύρω από τα μαντριά του μερικά καλά παιδιά από το χωριό φυτέψανε
ελιές με αποτέλεσμα η ζωή του να γίνεται αφόρητη. Τούτο είχε ως αποτέλεσμα να
ζήσει μια καλύτερη ζωή στο Ρίο δουλεύοντας για πέντε χρόνια στο νοσοκομείο ως
οικοδόμος( καλουπατζής), καθώς και σε διάφορες άλλες οικοδομές. Την πλάνη που
χρησιμοποιούσε για τα βαρέλια τη δώρισε στο Λαογραφικό Μουσείο του χωριού μας.
Το 1952 παντρεύτηκε την Χαρίκλεια Αδραχτά του Γεωργίου από τη Βονόρτα (Κάτω
Πλάτανος) και απέκτησε τα εξής παιδιά 1. Χρήστος (1953) 2. Αναστασία (1954) 3.
Ελένη (1957) 4. Κωνσταντίνα (1959) και 5. Ευθύμιος (1951).
Ευχαριστώ θερμά τον Φώτιο Πυλαρινό του Χρήστου για το χειρόγραφo οικογενειακό δέντρο των Πυλαρινέων που έδωσε τον δεκαπενταύγουστο στον γιό μου Νικόλαο βάσει των στοιχείων αυτών, καθώς και άλλων στοιχείων που έχω συγκεντρώσει μέχρι τώρα θα φτιάξω το οικογενειακό δέντρο των Πυλαρινέων του χωριού μας. Παρακαλώ θερμά όποιος από του χωριανούς έχει στοιχεία καθώς και για τις άλλες οικογένειες του χωριού μας να μου τα δώσει. Ελπίζω μέχρι τα Χριστούγεννα να έχω έτοιμο το οικογενειακό δέντρο όλου του χωριού μας.
