Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αρτοτίβα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αρτοτίβα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 21 Σεπτεμβρίου 2012

Εξωκλήσι της Παναγίας






ΑΙΤΗΣΗ

Πυλαρινού Λάμπρου του Νικολάου
κατοίκου Χαϊδαρίου, Ιερά Οδός 214
Τ.Κ 12461 ΧΑΪΔΑΡΙ
τηλ: 210-5812359 / 6940353625

ΠΡΟΣ

Τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Ναυπάκτου
και Αγίου Βλασσίου κ. Ιερόθεο
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ


Χαϊδάρι 21 Σεπτεμβρίου 2012


Σεβασμιότατε.-


Πριν αναφερθώ στους λόγους της επιστολής μου, θέλω να αναφερθώ με λίγα λόγια για την ιστορία του χωριού μας. 

Αχλαδόκαστρο (Αρτοτίβα). Η Αρτοτίβα είναι το αρχαιότερο χωριό του τέως Δήμου Προσχίου, είχε 90 οικογένειες ήταν έδρά Κατή και Κοτζιάμπαση. Πρώτοι κάτοικοι ήταν ο Παπαλέξης, Αγγελάκης, Πυλαρινός (από την Πύλαρο Κεφαλληνίας), και ο Τσίγκας. Κατόπιν υποκινήσεως του Τσίγκα οκτώ (8) ληστές σκότωσαν τον Παπαλέξη μέσα στην Εκκλησία ,ο οποίος ήταν Ιερέας και Κοτζιάμπασης, αντίπαλος του Τσίγκα. Λόγω του φόνου του Παπαλέξη, ο οποίος ήταν Κοτζιάμπασης, ήρθε περι το 1780 Τουρκικό απόσπασμα, το οποίο για εκδίκηση του ανωτέρου φόνου πυρπόλησε το χωριό και τα Εξωκλήσια, τα ερείπια φαίνονται ακόμη και σήμερα, οπως είναι το Εξωκλήσι της Παναγίας με το καμπαναριό. Δίπλα βρίσκεται η σπηλιά του Καραϊσκάκη. Για 25 χρόνια το χωριό ήταν έρημο. 

Σεβασμιότατε, εκείνο που θέλουμε από εσάς σήμερα είναι να μας επιτρέψετε να διαμορφώσουμε το χώρο με μηχάνημα του Δήμου Ναυπακτίας. Είμαστε μια ομάδα δέκα ατόμων, αφού γίνουν οι ανωτέρω εργασίες θα κάνουμε ενέργειες για τη συγκέντρωση χρημάτων προς ανέγερση του Εξωκλησιού, καθώς περίφραξη και φύτευση δένδρων. Στο σημείο αυτό τα παλαιά χρόνια ήταν το χωριό, μεταγενέστερα πήγε στη σημερινή του θέση. 

Για τις ανωτέρω ενέργειες έχουμε τη σύμφωνη γνώμη του π. Νικολάου του χωριού μας, καθώς και της Εκκλησιαστικής Επιτροπής.

Παρακαλούμε θερμά τον κ. Δήμαρχο Ναυπακτίας κ. Μπουλέ Ιωάννη για την χορήγηση μηχανήματος προς διαμόρφωση του χώρου.

Σεβασμιότατε, κατόπιν των ανωτέρω αναφερομένων σοβαρών λόγων, σας παρακαλούμε θερμά για την έγκριση των εργασιών.




Σεβασμιότατε σας ζητώ την ευχή σας.
















ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ:                                        
  1. κ. Μπουλέ Ιωάννη
  2. Εφημέριο Ιερού Ναού Αχλαδοκάστρου
    π. Νικόλαο
  1. Εκκλησιαστική Επιτροπή Αχλαδοκάστρου                                                                                                                                         
  2. κ. Γεώργιο Κουρελή
    Πρόεδρο Τοπ. Κοιν. Αχλαδοκάστρου

 Με τιμή  

Λάμπρος Πυλαρινός     

Τετάρτη 12 Σεπτεμβρίου 2012

Παλιά επαγγέλματα : ΟΙ ΠΕΤΑΛΩΤΕΣ ΤΩΝ ΧΩΡΙΩΝ ΜΑΣ


PDF Εκτύπωση E-mail
ΟΙ ΠΕΤΑΛΩΤΕΣ ΤΩΝ ΧΩΡΙΩΝ ΜΑΣ
ΟΙ ΠΕΤΑΛΩΤΕΣ ΤΩΝ ΧΩΡΙΩΝ ΜΑΣ


Πεταλωτές είχαν όλα τα χωριά, μια και τα ζώα ήταν τα μόνα μέσα για τις αγροτικές εργασίες και τις μεταφορές. Στο χωριό μου το Αχλαδόκαστρο αρχικά πεταλωτής τα παλιά χρόνια ήταν ο Γεώργιος Πυλαρινός (Αναστασώργος), ο οποίος διατηρούσε στάβλους για τους διαβάτες και είχε  και παντοπωλείο. Στα νεώτερα χρόνια πεταλωτές ήταν ο μακαρίτης Χαλμούκης Νικόλαος (Πρόεδρος Κοινότητας), ο οποίος διατηρούσε και μπακάλικο. Κατόπιν το επάγγελμα του πεταλωτή ασκούσε ο Πυλαρινός Νικόλαος του Μιχαήλ (τ. Πρόεδρος Κοινότητας), ο οποίος επίσης διατηρούσε μπακάλικο. Τα ζώα για το πετάλωμα τα έδεναν στο πλατάνι που υπήρχε στο κέντρο του χωριού. Στο χωριό έρχονταν για πετάλωμα των ζώων οι Καραγιωργαίοι ( ο μακαρίτης Περικλής Καραγιώργος καβάλα σε μια ψαριά φοράδα)-Κοριτζελαίοι (α/φοι Κοριτζέλοι Δημήτριος και Γιώργος)-Καραγγιαναίοι (Χαρλαμπάς ντυμένος με την φουστανέλα του) καθώς και λοιποί Καραγιωργαίοι από την Μπουρλάδα και τον Άϊ-Βλάσση (Ραμπαούνης Μιχαήλ).

Στο χωριό υπήρχαν και άλλοι πολλοί που ήξεραν την τέχνη του πεταλωτή, οι οποίοι μόνοι τους προέβαιναν στο πετάλωμα των ζώων για να είναι έτοιμα για το όργωμα, το αλώνισμα των σιταριών, για τα αγώγια, στην μεταφορά αλατιού και πετρελαίου από το Θέρμο στον Πλάτανο στο μονοπώλιο του Δημητρακόπουλου (Ντελή), καθώς επίσης στη μεταφορά καυσόξυλων στο Θέρμο και στον Πλάτανο. Στα παλαιά χρόνια στο Θέρμο πεταλωτής ήταν ο Κοντός γνωστός σε όλη την περιοχή, ο οποίος διατηρούσε στάβλους για τα ζώα εξυπηρετώντας τους πελάτες του από τα γύρω χωριά οι οποίοι πήγαιναν στο Θέρμο να ψωνίσουν και να πεταλώσουν τα ζώα τους. Την πρώτη Σεπτεμβρίου που άρχιζε το παζάρι είχε πολλή δουλειά, καθότι το Θέρμο εκείνα τα χρόνια ήταν το εμπορικό κέντρο συναλλαγών λόγω ελλείψεως συγκοινωνίας στα ορεινά χωριά της Τριχωνίδας και της Ναυπακτίας. Ο πεταλωτής εκείνη την εποχή έκανε χρυσές δουλειές, αφού πολλές φορές εργαζόταν και ως σιδεράς, διαμορφώνοντας το σίδερο με τη βοήθεια της φωτιάς, του σφυριού και του αμονιού, όπως το ήθελε. Κυρίως, όμως, πετάλωνε τα άλογα και όλα τα ιπποειδή χρήσιμα και συμπαθή ζώα.

Συνήθως κανένα ζώο δεν ήταν υπάκουο στον πεταλωτή, κατά τη διαδικασία για την αφαίρεση των φθαρμένων πετάλων και την τοποθέτηση των νέων. Γι’αυτό, έδεναν το ζώο σφιχτά με την τριχιά και με το κεφάλι όσο το δυνατόν πιο κοντά σε έναν τοίχο ή σε ένα δέντρο, για να μην έχει περιθώρια αντίδρασης κατά τη διαδικασία του πεταλώματος. Αρχικά, ζητούσαν με χάιδεμα να σηκώσει το κάθε πόδι χωριστά με τέτοιο τρόπο, ώστε η οπλή του να είναι κάθετα προς τη γη. Στη συνέχεια, έβγαζαν με προσεχτικές κινήσεις και με τη βοήθεια κατάλληλων εργαλείων τα καρφιά. Αμέσως μετά μ’ένα ειδικό κοφτερό εργαλείο καθάριζαν την οπλή (πέλμα), για να είναι εντελώς επίπεδη. Επάνω σ’αυτή δοκίμαζαν ποιο είναι το πλέον κατάλληλο πέταλο που θα καλύπτει την οπλή. Αφού το έβρισκαν, ο πεταλωτής έπαιρνε κοντά του έξι με οκτώ καρφιά για να στερεώσει το πέταλο. Κατόπιν στερέωνε το πόδι του ζώου στο γόνατό του, έχοντας την πλάτη του στραμμένη προς το μέρος της κεφαλής του ζώου, εφάρμοζε το πέταλο και έβαζε το πρώτο καρφί. Αφού έβαζε όλα τα καρφιά, μετά με μια λίμα καθάριζε τα άκρα των καρφιών αλλά και λιμάριζε την οπλή, ολοκληρώνοντας το πετάλωμα

Πυλαρινός Λάμπρος