Σάββατο 25 Δεκεμβρίου 2021
Δευτέρα 14 Ιουνίου 2021
ΠΕΝΘΟΣ ΕΛΕΝΗΣ ΣΥΖ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΑΓΓΕΛΑΚΗ
Απεβίωσε
στις αρχές του μηνός Ιουνίου στην Αμερική και ετάφη εκεί σε ηλικία 90 ετών η Ελένη συζ. Αναστασίου Αγγελάκη το γένος
Ιωάννη Πυλαρινού (κόρη του Φωτογιάννη). Το Φεβρουάριο το έτος 1947 όταν
ήρθαν οι αντάρτες του ΕΛΑΣ στο χωριό μας η Ελένη ήταν 10 ετών και ήταν άρρωστη
από γρίπη με 40 πυρετό. Η δε μητέρα της Δήμητρα της είχε ένα κεραμίδι στην
πλάτη. Οι αντάρτες ήθελαν να την πάρουν αιχμάλωτη, τότε η μητέρα της τους είπε
ότι το κορίτσι έχει 40 πυρετό και αν την πάρετε θα πεθάνει στον δρόμο και έτσι
την άφησαν. Πήραν όμηρο τον πατέρα της Ιωάννη καθώς επίσης και τον μπατζανάκη
του Γρηγόριο Γρηγορόπουλο και τους πήγαν
στον Προυσό, οι οποίοι και γλίτωσαν την εκτέλεση ως εκ θαύματος και επέστρεψαν
ξανά στο χωριό. Η εκλιπούσα παντρεύτηκε από το χωριό μας τον Αναστάσιο Αγγελάκη (κατσαβοτάσο-Γιαννάρα)
και απέκτησαν 5 παιδιά, την Αικατερίνη τη Γεωργία, την Ερμιόνη, τη Γιαννούλα και
τον Κωνσταντίνο. Όσο καιρό έμεινε στο χωριό με τον άντρα της ασχολούταν με τη
γεωργία και την κτηνοτροφία. Στη ζωή τους εργάστηκαν σκληρά για να μεγαλώσουν
τα παιδιά τους. Όταν μεγάλωσαν τα παιδιά πήγαν στην Αμερική για καλύτερες
συνθήκες εργασίας όπου τα πάντρεψαν εκεί και σήμερα έχουν δημιουργήσει τις οικογένειές
τους. Όταν πήρε σύνταξη από την Αμερική ο άντρας της τα καλοκαίρια ερχόντουσαν
τακτικά στο χωριό.
Στα
αδέρφια της και στα παιδιά της εκφράζω τα θερμά μου συλλυπητήρια.
Ελένη
αιωνία σου η μνήμη
Πέμπτη 20 Μαΐου 2021
ΠΕΝΘΟΣ ΜΑΡΙΑΣ ΑΓΓΕΛΑΚΗ ΣΥΖΥΓΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ
Απεβίωσε στις 14 /5/2021 στην Αθήνα και ετάφη στις 15/5/2021 στο χωριό η Μαρία Αγγελάκη το γένος Ιωάννη Βασιλοπούλου από την Καστανιά Ναυπακτίας. Η εκλιπούσα παντρεύτηκε τον Αναστάσιο και απέκτησαν 3 παιδιά, τον Κωνσταντίνο, την Ιωάννα και την Μαρίνα. Όταν μεγάλωσαν τα παιδιά τους ήρθαν στην Αθήνα και εργάστηκαν σκληρά για να τα μεγαλώσουν. Στους οικείους της εκφράζω τα θερμά μου συλλυπητήρια.
Το χώμα του Αχλαδοκάστρου να είναι ελαφρύ
που την σκέπασε.
Ξαδέρφη Μαρία αιωνία σου η μνήμη.
Τρίτη 4 Μαΐου 2021
Η ΓΕΦΥΡΑ ΤΗΣ ΑΡΤΟΤΙΒΑΣ
Είναι ένα σπάνιο δείγμα λαϊκής αρχιτεκτονικής. Ο ΄΄γεφυράς΄΄
πρωτομάστορας ήταν πράγματι άριστος. Πρόσφατα το Γεφύρι χαρακτηρίστηκε ως Ιστορικό Διατηρητέο Μνημείο της χώρας, λόγω της ιστορικής και αρχιτεκτονικής της σημασίας (αριθ. ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Β1Φ33/39725/1077) ΦΕΚ 798/14-9-1995 από το Υπουργείο Πολιτισμού. Μέχρι τώρα έγινε μερική αναστήλωση και
υπολείπονται ορισμένες εργασίες, σύμφωνα με το υπ΄αρ. 486/11-02-2002 έγγραφο της 8ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων Ιωαννίνων ανέρχεται στο ποσό των 917.608,22 ευρώ. Το ανωτέρω κόστος αφορούσε το έτος το έτος 2002. Σήμερα το κόστος είναι διαφορετικό. Το γεφύρι σήμερα ανήκει στην 22α Εφορεία Βυζ/νών Αρχαιοτήτων Ναυπάκτου. Οι εργασίες που υπολείπονται για την αναστήλωση του γεφυριού είναι προς την πλευρά του Αχλαδοκάστρου, καθώς επίσης και για τη βατότητα του δρόμου που οδηγεί στο γεφύρι. Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας η Γέφυρα της Αρτοτίβας αποτέλεσε χώρο σημαντικό πολεμικών γεγονότων. Οι μέχρι τώρα εργασίες για την αναστήλωση έγιναν με το υπ΄αρ.ΥΠΠΟ/ΔΑΒΜΜ/62376/28881/20-4-2004 έγγραφο του Υπ. Πολιτισμού / Δ/νση Αναστήλωσης Βυζ/νών και Μεταβυζ/νών Μνημείων για την εκτέλεση εργασιών αποκατάστασης Γέφυρας Αρτοτίβας στο Αχλαδόκαστρο Ν. Αιτ/νίας.
Τετάρτη 14 Απριλίου 2021
ΛΙΤΑΝΕΙΑ ΣΤΟ ΚΟΛΟΡΑΧΟ ΓΙΑ ΤΑ ΚΑΛΑΜΠΟΚΙΑ ΤΟΥ ΔΙΑΣΕΛΛΑΚΙΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΠΑΘΟΔΩΡΟ
Ο
Παπαθόδωρος ήταν πιστός και αγνός
χριστιανός, αλλά έκανε και έλεγε πολλά αστεία και από αυτά δεν ξεχνιέται .
Λέγεται και μου το επιβεβαίωσε η Ντίνα
Γρηγοροπούλου ( κόρη του Γρηγόρη), η οποία σήμερα είναι παντρεμένη και
διαμένει στο Διασελλάκι μόνιμα, στις 14/10/2015 στο καφενείο του χωριού μας μια
χρονιά το έτος 1930 στο Διασελλάκι, οι κάτοικοι είχανε σπείρει καλαμπόκια δεν
είχε βρέξει καθόλου και υπήρχε κίνδυνος να ξεραθούν. Τότε όλοι οι κάτοικοι
πήγανε στο Παπαθόδωρο και του είπανε
σώσε μας γιατί χανόμαστε. Αυτός τους απάντησε όλα θα γίνουν καλά με το θέλημα
του θεού, αφού τους είπε να νηστέψουν τους κοινώνησε την Κυριακή μετά το τέλος
της Θείας Λειτουργίας τους πήρε και τους πήγε λίγο πιο κάτω από το χωριό που
είναι σήμερα το Δημοτικό Σχολείο «στο
Κολόραχο» . Τους έβαλε να γονατίσουν
να κάνουν τον σταυρό τους, τους διάβασε μια ευχή και τους είπε σε ένα τέταρτο
περίπου θα χαλάσει ο Θεός τον κόσμο από την βροχή. Πράγματι δεν πρόφθασαν να
πάνε στο χωριό και έπεσε πολύ βροχή, όπου και πότισε τα καλαμπόκια. Οι κάτοικοι
ευχαρίστησαν τον Παπαθόδωρο για το
καλό που τους έκανε και η χρονιά εκείνη ήτανε πολύ καλή για τους κατοίκους.
Και μόνο το παρουσιαστικό και η συμπεριφορά
του συγκινούσε και κάθε κίνηση του. Όλοι πρόσεχαν τα λόγια του που έβγαιναν από
τα χείλη του.
Ο ΠΑΠΑΘΟΔΩΡΟΣ ΑΠΟ ΤΟ
ΔΙΑΣΕΛΛΑΚΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΡΙΔΕΣ ΣΤΟ ΧΑΛΙΑ
Ο
Παπαθόδωρος δεν γνώριζε πολλά γράμματα, αλλά ήταν σεβάσμιος παππάς και γνώριζε
όλες τις ευχές και τις ιεροτελεστίες σχεδόν απ΄έξω. Σε όλο τον δρόμο, όταν
έρχονταν για κάποια ευχή, προσευχόταν μουρμουρίζοντας. Λέγεται και μου το
επιβεβαίωσε η Ντίνα Γρηγοροπούλου (κόρη του Γρηγόρη) , η οποία σήμερα είναι
παντρεμένη στο Διασελλάκι. Στις 14/10/2015 στο καφενείο του χωριού μας, ότι μια
χρονιά το έτος 1934-1935 περίπου,στο Χαλιά έπεσε πολύ ακρίδα στο χωράφι του
Νίκου Τσαρούχη(Τσαρχονίκου) και έτρωγε το καλαμπόκι, κηπευτικά κλπ. Ο Νίκος
Τσαρούχης ήταν πολύ απελπισμένος, πήγε στο Διασελλάκι και βρήκε τον Παπαθόδωρο
. Πηγαίνοντας μαζί στον Χαλιά όταν
έφθασε στο χωράφι έκανε αγιασμό και διάβασε τη σχετική ευχή και με μιας σηκώθηκαν οι ακρίδες και πέσανε
και πνίγηκαν στο Χαλιόρεμα. Στη συνέχεια ο Νίκος Τσαρούχης τον ευχαρίστησε
λέγοντας τι θέλεις να σου δώσω για το καλό που μου έκανες. Αυτός του απήντησε
εγώ θέλω να έχεις πίστη στον Θεό και να νηστεύεις και αναχώρησε για το Διασελλάκι. Το απόγευμα
ο Νίκος Τσαρούχης πήγε στο χωριό στο καφενείο του Γεωργίου Πυλαρινού(
Αναστασώργου-μπακάλη) και τους διηγήθηκε το γεγονός με τις ακρίδες το οποίο έγινε
γνωστό στα γύρω χωριά.
ΑΚΡΊΔΕΣ
ΣΤΟ ΓΕΡΑΚΑΡΙ
Όπως γράφει ο Δημήτριος Χαλμούκης του
Κωνσταντίνου ( γιος του Χαλμουκώτσου) ο οποίος διαμένει στη Θεσσαλονίκη στο
βιβλίο του «Το Αχλαδόκαστρο, η μικρή μου πατρίδα» στη σελίδα 89 όπως και μου το επιβεβαίωσε η μητέρα του, ότι μια χρονιά
στο Γερακάρι έπεσε πολύ ακρίδα και
έτρωγε τα καλαμπόκια, κηπουρικά κλπ. Καλέσανε οι χωρικοί που είχαν τα κτήματα
τους εκεί, μεταξύ των οποίων και ο
αδερφός της μητέρας μου, τον Παπαθόδωρονα
να κάνει ευχή. Όταν έφθασε εκεί ο Παπαθόδωρος, έκανε αγιασμό και διάβασε την
σχετική ευχή και με μιας σηκώθηκαν οι ακρίδες και πέσανε στον Κότσαλο ποταμό. Ο
Παπαθόδωρος ήταν πιστός και αγνός χριστιανός, αλλά έκανε και έλεγε πολλά αστεία
και από αυτά δεν ξεχνιέται.

















