Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2017

ΠΕΝΘΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΠΥΛΑΡΙΝΟΥ ΤΟΥ ΜΙΧΑΗΛ

     Απεβίωσε στις 11-1-2017, στην Πάτρα και ετάφη στις 12-1-2017 στο κοιμητήριο Αγίας Παρασκευής Αχλαδοκάστρου, ο Νικόλαος Πυλαρινός του Μιχαήλ ( γιος του Μπαρμπαμιχάλη), σε ηλικία 92 ετών. Ο εκλιπών παντρεύτηκε την Ξένη κόρη του ΄'Κουρλανάκη΄΄ και απέκτησε 4 παιδιά. Τον Βασίλειο, τον Μιχαήλ (Λάκη), τον Κωνσταντίνο και την Αγαθή. Όλη  του την ζωή την πέρασε στο χωριό, όπου διατηρούσε καφενείο. Με τα Κοινοτικά του χωριού ασχολήθηκε αρκετά χρόνια, υπήρξε και Πρόεδρος. Στην οικογένεια του εύχομαι του εξ ουρανού παρηγοριά.
    Το χώμα του Αχλαδοκάστρου να είναι ελαφρύ που τον σκέπασε.


                                                     Ξάδελφε Νίκο,

                                                 Αιωνία σου η μνήμη,
                                              Λάμπρος Νικ. Πυλαρινός


ΕΠΙΚΗΔΕΙΟΣ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ

ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΠΥΛΑΡΙΝΟΥ ΤΟΥ ΜΙΧΑΗΛ

  Ξάδελφε Νίκο

     Το ρολόι της ζωής σου σταμάτησε στα 92 σου χρόνια. Ήσουν ο μοναχογιός του Μπαρμπαμιχάλη και όπως μου είχε πει κάποτε ο πατέρας σου ήθελε να σε παντρέψει με μια καλή νύφη από το χωριό. Ως εκ θαύματος βρέθηκε η Ξένη, η κόρη του΄΄ Κουρλανάκη΄΄, την οποία παντρεύτηκες και απέκτησες 4 παιδιά, είδες και εγγόνια. Πιστεύω από την ζωή έφυγες ευχαριστημένος. Άνοιξες το καφενείο, μεγάλωσες τα παιδιά σου δεν είχες κανένα οικονομικό πρόβλημα, έκανες και κάποια περιουσία. Με το καφενείο γνώρισες πολλούς ανθρώπους-κουβέντιασες μαζί τους, έκανες πολλούς φίλους, άκουσες διάφορες ιστορίες, σχετικά με τον εμφύλιο Πόλεμο.
     Μεταξύ των φίλων που έκανες ήταν ο μακαρίτης ο Θόδωρας, από την Αράχωβα, γιατί όταν τον συναντούσα στο καφενείο μου έλεγε τα καλύτερα λόγια για εσένα και την οικογένεια σου. Όταν ήμουν Δημοτικός Σύμβουλος στον Δήμο Πλατάνου και περνούσα από τα χωριά Κλεπά- Αράχωβα- Νεοχώρι- Λειβαδάκι και λοιπά χωριά, όλοι με ρωτούσανε τον Νίκο τον Πυλαρινό που έχει το καφενείο τι τον έχεις και όταν τους έλεγα ότι είμαστε ξαδέρφια, μου έλεγαν τα καλύτερα λόγια για το άτομο σου, όπως π.χ. ο Δημητρόπουλος από την Κλεπά. Τους περισσότερους φίλους είχες από το Λειβαδάκι, σχεδόν όλο το χωριό , συγχρόνως σε στηρίζανε οικονομικά, αγοράζοντας κρέατα και άλλα προϊόντα. Νίκο για αρκετά χρόνια, ασχολήθηκες με τα Κοινοτικά έκανες και Πρόεδρος του χωριού. Με την ειδικότητα του νοσοκόμου που απέκτησες από τον στρατό, ξέρω προσωπικά ότι έσωσες πολλούς χωριανούς.
     Τον θείο μου τον Αντώνη,ο οποίος όσο ζούσε μου έλεγε συνεχώς, ότι τον είχες σώσει από βέβαιο θάνατο στον Γράμμο που τραυματίστηκε από θραύσματα όλμου στο κεφάλι, τον αναγνώρισες από τα βογγητά του και ως νοσοκόμος του πρόσφερες τις Α΄ Βοήθειες  και από εκεί τον στείλανε στην Αθήνα στο νοσοκομείο. Η ζωή είναι μάταια « ματαιότης ματαιοτήτων τα πάντα ματαιότης» Στην οικογένειά σου εύχομαι την εξ ουρανού παρηγοριά. Το  χώμα του Αχλαδοκάστρου να είναι ελαφρύ που σε σκέπασε.

                                                              Ξάδελφε Νίκο
                                                             Αιωνία σου η μνήμη,
                                                         Λάμπρος Νικ. Πυλαρινός.