Πέμπτη 26 Νοεμβρίου 2020

            

                                                                                                                                    
   


     Η οικογένεια Πυλαρινού διέθετε τα δικά της οικόσημα, με το πιο γνωστό αυτό της εικόνας, το οποίο παριστά μια υποδηλωτικό του κτήτορα (pilarinos).                                         

ΟΙΚΟΣΗΜΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΠΥΛΑΡΙΝΟΥ

Η οικογένεια Πυλαρινού είναι μια από τις παλαιότερες οικογένειες που υπάρχουν σήμερα στο χωριό μας. Όπως μου διηγήθηκε και έχω γραπτή μαρτυρία το έτος 2013 ο Φώτης Πυλαρινός του Χρήστου (γιός του Φωτοχρήστου) ο οποίος γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Λιναράκια, γενάρχης της οικογένειας ήταν ο Χρήστος Πυλαρινός που ήρθε από την Πύλαρο της Κεφαλονιάς γύρω στο 1650 ίσως και νωρίτερα και εγκαταστάθηκε στα Λιναράκια απέναντι από το ΄΄Γερακάρη΄΄ πάνω από τον Κότσαλο ποταμό στο σημείο που υπάρχει σήμερα το πατρικό  σπίτι του Φώτη Πυλαρινού, ίσως γιατί βρήκε τον τόπο κατάλληλο για την γεωργία και την κτηνοτροφία. Δίπλα περί το 1900 ο Χρήστος Πυλαρινός του Αποστόλου(1871-1935) διατηρούσε μικρό εμπορικό για την εξυπηρέτηση των διερχομένων. Από το μέρος αυτό τα παλαιά χρόνια περνούσαν χιλιάδες γιδοπρόβατα, όπου οι τσοπάνηδες κατέβαιναν από την Β. Ορεινή Ναυπακτία, για να ξεχειμωνιάσουν προς τις επαρχίες Μεσολογγίου και Αγρινίου. Αργότερα στα μέρη αυτά από την Κεφαλονιά ήρθαν και άλλοι Πυλαριναίοι στο ΄΄Καστράκι΄΄ (Παλαιόχανο) ο Αντώνης Πυλαρινός (Πλαρναντώνης) ο οποίος διατηρούσε χάνι. Στα Διπόταμα ο Νίκος Πυλαρινός (Πλαρνονίκος-μυλωνάς) στο ΄΄Καστράκι΄΄ επίσης ο Ιωάννης Πυλαρινός (Γιαννακός). Στο χανάκι λίγο πιο πάνω στη ΄΄Μολόνα΄΄ έμενε σε μια ταράτσα ο Κωνσταντίνος Πυλαρινός. Στο χάνι πάνω από το πέτρινο γεφύρι της Αρτοτίβας εγκαταστάθηκε ο Νικόλαος Πυλαρινός, όπου μέχρι το έτος 1950 διατηρούσε χάνι ο παππούς μου Αριστοφάνης. Οι Πυλαριναίοι έγιναν κύριοι της περιοχής από το ΄΄Βάρσαμο΄΄ (απέναντι από το Γερακάρη) μέχρι το ρέμα (Χαλιόρεμα-Ριζόβραχα). Επομένως οι Πυλαριναίοι ήταν οι αρματολοί του τόπων των. Ένεκα του λόγου τούτου το 1818 οι δυο οικογένειες Πυλαρινού και Ιωάννη Αγγελάκη (Γιαννής) ο οποίος ήταν οπλαρχηγός ήρθαν σε διαμάχη κοντά στο πέτρινο γεφύρι της Αρτοτίβας. Το παράδειγμα του Χρήστου Πυλαρινού ακολούθησαν και άλλοι Κεφαλονίτες Πυλαριναίοι, όπου ήρθαν και εγκαταστάθηκαν απευθείας στην ΄΄Παναγιά΄΄, όπου ήταν παλιά το χωριό (Παλαιοχώρι).  

Δευτέρα 23 Νοεμβρίου 2020

ΘΥΕΛΛΑ ΑΧΛΑΔΟΚΑΣΤΡΟΥ

 

Η φωτογραφία αυτή είναι από το έτος 1970, στο γήπεδο ΄΄Ντελή΄΄(Δημητρακόπουλου) στον αγώνα Θύελλα Αχλαδοκάστρου-Διασελλάκι όπου κέρδισε η Θύελλα με 2-0. 


ΘΥΕΛΛΑ ΑΧΛΑΔΟΚΑΣΤΡΟΥ

 


Η φωτογραφία αυτή είναι από το έτος 1960, πριν τον αγώνα Α.Ο. Θύελλα  Αχλαδοκάστρου -Ατρόμητου Πλατάνου στο γήπεδο του ΄΄Ντελή΄΄ (Δημητρακόπουλου) όπου η ομάδα του Πλατάνου νίκησε 1-0.


Η ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΣΦΡΑΓΙΔΑ (ΑΥΛΟΓΥΡΟΣ)

 

  Ο καινούργιος αυλόγυρος (πρόσφορο) είναι μηχανικός φτιαγμένος από εργαστήριο. Μου τον έκανε δώρο η μάνα μου Χρυσάνθη, στο γάμο μου, πριν 30 χρόνια. Οι δυο ξύλινες σφραγίδες έχουν διαφορά περίπου 130 χρόνια. Εύκολα διακρίνεται η διαφορά στην καλλιτεχνία του ανθρώπου που έφτιαξε ξύλινο ρολόι και το έκανε δώρο στον Βασιλέα της Ελλάδος: Γεώργιο Α΄ και δούλεψε αλάνθαστα επί 24 ώρες με ακρίβεια…


ΕΤΟΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ:1990

Πηγή: Σπέντζα Δημητρίου του Κωνσταντίνου  Κάτω Χρυσοβίτσα Τριχωνίδος

Πλωτάρχης (ε.α.) (Π.Τ.)- Πληρωμάτων-Τεχνικών (Π.Ν.)





Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2020

ΞΥΛΙΝΗ ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΠΡΟΣΦΟΡΟΥ

 

ΞΥΛΙΝΗ ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΠΡΟΣΦΟΡΟΥ

         Η ξύλινη σφραγίδα πρόσφορου, σύμφωνα με την τοπική παράδοση ΄΄Βλόερος΄΄ ή ΄΄Αυλόγυρος΄΄ , είναι φτιαγμένος από τον Κων/νο Γεωργίου Σπέντζα (του Ντούλα του Α΄) περί το 1860, ήτοι: πριν 160 χρόνια και τον δώρισε στη νεόχτιστη τότε εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, στην Άνω Χρυσοβίτσα Τριχωνίδας. Ήθελε να τον πάρει ο Χρήστος Άλεξ.Παπανδρέου (ο Δικηγόρος), αλλά τον κράτησε ο δάσκαλος Ιωάννης Παπαδόπουλος , και τελικά ο γιός του Γεώργιος Ιωάννου Παπαδόπουλος (ο φαρμακοποιός) τον επέστρεψε στους φυσικούς κληρονόμους, στην οικογένεια Σπέντζα.   

ΕΤΟΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ: 1860

Πηγή: Σπέντζα Δημητρίου του Κωνσταντίνου  Κάτω Χρυσοβίτσα Τριχωνίδος

Πλωτάρχης (ε.α.) (Π.Τ.)- Πληρωμάτων-Τεχνικών (Π.Ν.)





ΑΧΛΑΔΟΚΑΣΤΡΟ

 




ΔΙΑ ΧΕΙΡΟΣ ΦΟΥΣΕΚΗ 2014

 


Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2020

ΠΕΝΘΟΣ ΑΓΑΘΗΣ ΠΥΛΑΡΙΝΟΥ

 

Π Ε Ν Θ Ο Σ    ΑΓΑΘΗΣ  ΠΥΛΑΡΙΝΟΥ

    Απεβίωσε  στις 10/11/20 στην Αθήνα και ετάφη στο χωριό μας την επόμενη ημέρα η Αγάθη Πυλαρινού σε ηλικία 91 ετών. Η εκλιπούσα παντρεύτηκε τον Σπύρο Πυλαρινό(Μουχτούρη), απέκτησαν 2 κόρες, την Βασιλική (Κική) και την Διαμάντω. Στη ζωή της εργάστηκε σκληρά, όταν έφυγε από το χωριό ήρθε στην Αθήνα, αργότερα στη Γερμανία, στις Η.Π.Α. και όταν επέστρεψε με το σύζυγό της στην Ελλάδα, διατηρούσαν ταβέρνα στο Γαλάτσι. Όταν συνομιλούσε κάποιος μαζί της με τα λόγια της σε τραβούσε σαν μαγνήτης χάρη στην ηρεμία που διέθετε. Ήταν γυναίκα με βαθιά πίστη. Στο χωριό όλοι την αγαπούσαν. Στη ζωή της πρέπει να έφυγε ευτυχισμένη γιατί γνώρισε εγγόνια και δισέγγονα. Στους οικείους της εκφράζω τα θερμά μου συλλυπητήρια.

Το χώμα του Αχλαδοκάστρου να είναι ελαφρύ που την σκέπασε.

Αγάθη αιωνία σου η μνήμη.