Η φωτογραφία αυτή είναι από
το έτος 1970, στο γήπεδο ΄΄Ντελή΄΄(Δημητρακόπουλου) στον αγώνα Θύελλα
Αχλαδοκάστρου-Διασελλάκι όπου κέρδισε η Θύελλα με 2-0.
Η φωτογραφία αυτή είναι από
το έτος 1970, στο γήπεδο ΄΄Ντελή΄΄(Δημητρακόπουλου) στον αγώνα Θύελλα
Αχλαδοκάστρου-Διασελλάκι όπου κέρδισε η Θύελλα με 2-0.
Η φωτογραφία αυτή είναι από
το έτος 1960, πριν τον αγώνα Α.Ο. Θύελλα Αχλαδοκάστρου -Ατρόμητου Πλατάνου στο γήπεδο
του ΄΄Ντελή΄΄ (Δημητρακόπουλου) όπου η ομάδα του Πλατάνου νίκησε 1-0.
Ο
καινούργιος αυλόγυρος (πρόσφορο) είναι μηχανικός φτιαγμένος από εργαστήριο. Μου
τον έκανε δώρο η μάνα μου Χρυσάνθη,
στο γάμο μου, πριν 30 χρόνια. Οι δυο ξύλινες σφραγίδες έχουν διαφορά περίπου 130 χρόνια. Εύκολα διακρίνεται
η διαφορά στην καλλιτεχνία του ανθρώπου που έφτιαξε ξύλινο ρολόι και το έκανε
δώρο στον Βασιλέα της Ελλάδος: Γεώργιο
Α΄ και δούλεψε αλάνθαστα επί 24 ώρες
με ακρίβεια…
ΕΤΟΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ:1990
Πηγή: Σπέντζα Δημητρίου του
Κωνσταντίνου Κάτω Χρυσοβίτσα Τριχωνίδος
Πλωτάρχης (ε.α.) (Π.Τ.)-
Πληρωμάτων-Τεχνικών (Π.Ν.)
ΞΥΛΙΝΗ ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΠΡΟΣΦΟΡΟΥ
Η
ξύλινη σφραγίδα πρόσφορου, σύμφωνα με την τοπική παράδοση ΄΄Βλόερος΄΄ ή ΄΄Αυλόγυρος΄΄ , είναι φτιαγμένος από τον Κων/νο Γεωργίου Σπέντζα (του Ντούλα του Α΄)
περί το 1860, ήτοι: πριν 160 χρόνια
και τον δώρισε στη νεόχτιστη τότε εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, στην Άνω Χρυσοβίτσα Τριχωνίδας. Ήθελε να τον πάρει
ο Χρήστος Άλεξ.Παπανδρέου (ο Δικηγόρος),
αλλά τον κράτησε ο δάσκαλος Ιωάννης
Παπαδόπουλος , και τελικά ο γιός του
Γεώργιος Ιωάννου Παπαδόπουλος (ο φαρμακοποιός) τον επέστρεψε στους φυσικούς
κληρονόμους, στην οικογένεια Σπέντζα.
ΕΤΟΣ
ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ: 1860
Πηγή: Σπέντζα Δημητρίου του
Κωνσταντίνου Κάτω Χρυσοβίτσα Τριχωνίδος
Πλωτάρχης (ε.α.) (Π.Τ.)-
Πληρωμάτων-Τεχνικών (Π.Ν.)
Π Ε Ν Θ Ο Σ ΑΓΑΘΗΣ
ΠΥΛΑΡΙΝΟΥ
Απεβίωσε στις 10/11/20 στην Αθήνα και ετάφη στο χωριό μας την επόμενη ημέρα η Αγάθη Πυλαρινού σε ηλικία 91 ετών. Η εκλιπούσα παντρεύτηκε τον Σπύρο Πυλαρινό(Μουχτούρη), απέκτησαν 2 κόρες, την Βασιλική (Κική) και την Διαμάντω. Στη ζωή της εργάστηκε σκληρά, όταν έφυγε από το χωριό ήρθε στην Αθήνα, αργότερα στη Γερμανία, στις Η.Π.Α. και όταν επέστρεψε με το σύζυγό της στην Ελλάδα, διατηρούσαν ταβέρνα στο Γαλάτσι. Όταν συνομιλούσε κάποιος μαζί της με τα λόγια της σε τραβούσε σαν μαγνήτης χάρη στην ηρεμία που διέθετε. Ήταν γυναίκα με βαθιά πίστη. Στο χωριό όλοι την αγαπούσαν. Στη ζωή της πρέπει να έφυγε ευτυχισμένη γιατί γνώρισε εγγόνια και δισέγγονα. Στους οικείους της εκφράζω τα θερμά μου συλλυπητήρια.
Το
χώμα του Αχλαδοκάστρου να είναι ελαφρύ που την σκέπασε.
Αγάθη
αιωνία σου η μνήμη.
ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ
ΤΟΥ ΝΤΟΥΛΑ
ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ
Τίνος μανούλα θλίβεται,
Τίνος μανούλα κλαίει,
Του Ντούλα η μάνα θλίβεται,
Του Ντούλα η μάνα κλαίει,
Σήμερα Ντούλα μ΄τη Λαμπρή,
λένε Χριστός Ανέστη,
Κι΄συ Ντούλα μ΄στη φυλακή,
στα Λαρσινά μπουντρούμια,
σαπίσαν τα γιλέκια σου,
στον τοίχο ακουμπισμένος…
Ντούλα μ΄ δεν αντρειώνεσαι,
τα σίδερα να σπάσεις.
Να πάρεις δίπλα τα βουνά,
Κι΄ολόρθα τα λαγκάδια,
Και να σιουρίξεις κλέφτικα,
να μαζοχτούν οι κλέφτες
Ντούλα μ΄μου λεν να σ΄αρνηθώ,
μα εγώ δεν σ΄απαρνιέμαι.
Σπάσε Ντούλα μ΄τα σίδερα,
Κι΄έλα ν΄ανταμωθούμε…
Πηγή: Σπέντζα Δημητρίου του Κωνσταντίνου Κάτω Χρυσοβίτσα Τριχωνίδος
Πλωτάρχης (ε.α.) (Π.Τ.)- Πληρωμάτων-Τεχνικών (Π.Ν.)