Κυριακή, 23 Απριλίου 2017

ΠΕΘΝΟΣ: ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΑΓΓΕΛΑΚΗ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ (ΖΟΥΚΑΣ-ΚΑΦΕΖΑΣ)






     Απεβίωσε στις 20/3/2017 και ετάφη στις 21/3/2017 στην Θεσσαλονίκη ο Αθανάσιος Αγγελάκης του Ιωάννη ( Ζουκονάσιος) σε ηλικία 86 ετών. Ο εκλιπών γεννήθηκε το έτος 1931 στο Εικόνισμα, όπου τα παλαιά χρόνια ήταν ένας μικρός οικισμός πριν φθάσουμε στο χωριό από τον επαρχιακό δρόμο Θέρμου- Αχλαδοκάστρου. Στον οικισμό αυτό έμεναν και οι Αγγελακαίοι (Λιμεροχαράλαμπος και Λιμεροθανάσης). Από μικρός έμεινε ορφανός, για το λόγο αυτό αναγκάστηκε να βγει  στη βιοπάλη για να βοηθήσει την χήρα μητέρα του, Αθηνά. Στην αρχή ασχολήθηκε ως πλανόδιος φωτογράφος. Από το ανεκτίμητης συλλεκτικής αξίας αρχείο του, μου παραχώρησε φωτογραφίες από το χωριό, τις οποίες έχω αποθηκευμένες σε μορφή cd. Αργότερα ασχολήθηκε με χρυσαφικά στα περίχωρα της Θεσσαλονίκης. Από μικρός του άρεσαν τα γλέντια και τα καλαμπούρια. Ήταν ανοιχτός τύπος πάντοτε με το γέλιο στα χείλη, όπου γάμος και χαρά ήταν πρώτος. Κάθε Δεκαπενταύγουστο στο χωριό χαλούσε ο κόσμος με το κέφι του.

 Ένα τέτοιο γλέντι οργάνωσε και στη Αθήνα στο κέντρο διασκεδάσεως « Ο Έλατος» στη πλατεία Λαυρίου επί της Γ΄Σεπτεμβρίου. Όμως ποτέ δεν ξέχασε και τα πατρικά χώματα, όπως μου έλεγε, ‘’ όταν βρίσκομαι στο χωριό ξεκουράζομαι και νοσταλγώ τα παιδικά μου χρόνια στον τόπο που γεννήθηκα’’. Η αγάπη του για το χωριό μας ήταν μεγάλη. Παντρεύτηκε την Μαρία, το γένος Κρύου Χρήστου  από την Καρδίτσα και απέκτησαν δύο αγόρια, τον Αχιλλέα, όπου σήμερα είναι αστυνομικός και τον Ιωάννη, εφοριακό.

 Στην οικογένεια του εύχομαι την εξ ουρανού παρηγοριά , προκειμένου να ξεπεράσουν το βαρύ πένθος. Το χώμα της Θεσσαλονίκης να είναι ελαφρύ που τον σκέπασε. Η απώλεια του Θανάση για το χωριό μας είναι μεγάλη, έχασε ένα μερακλή και γλεντζέ ,από  όπου και εάν πέρασε άφησε εποχή. Θα σε θυμόμαστε για πάντα.

     Θα ζεις πάντα στις καρδιές μας.         

                                                           Θανάση Αετέ του Αχλαδοκάστρου

                                                                     Αιωνία σου η μνήμη

                                                                Λάμπρος Νικ. Πυλαρινός